waarom is alles wat ik wil onbereikbaar

Oke..bij nader inzien misschien toch niet stoppen (make up your mind loesje! ><). Ik kan die 3 jaar niet zo maar weggooien denk ik. Maar het moet zeker anders. Ik wil een nieuwe start en kunnen zeggen wat ik wil. Ik denk dat het hier maar eens flink under construction moet gaan zodat ik er weer helemaal tegen aan kan.
tot snel XD

Xxx m’loesje

Misschien moet het er na 3 jaar maar van komen, het einde van whoesjmoesje.web-log.nl. Het hangt er maar een beetje bij en geeft 1/100 weer van wat er allemaal in mn hoofd omgaat. Als alles ingewikkeld en moeilijk is, heb ik geen energie om dit uitgebreid te vertellen.
Misschien heb ik niks meer te melden, te druk bezig met andere dingen om ergens nog een groot statement te schrijven over reclames of duitse tv. Ik kan niet meer.

Gelukkig nieuwjaar allemaal!

X

David Tennant. Hij staart me de hele dag aan. ^^

Voor de liefhebbers

Oke, we zijn in Utrecht een bierspelletje aan het spelen.

Ik: ‘Als je die krat nou omdraait kunnen we hem als tafel gebruiken.’

Al bijna 2 weken lang gaat nu de discussie of het DIE of DAT krat is. Iedereen in Utrecht zei ‘dat krat’, terwijl iedereen in Hoogvliet het met me eens is dat het ‘die krat’ is. Als er iemand ontzettend veel zin heeft om het op te zoeken, ga je gang. Maar ik vind dat ‘dat krat’ niet kan. Wel ‘dat kratje’.

Het is te laat. Morgen weer te vroeg op om te lang te gaan werken. Vieze erwtensoep. Ik ben moe. Vandaag wel 2 ikea kastjes in elkaar gezet, wordt het toch nog wat met mn kamer. Lekker veel Will & Grace gekeken afgelopen week, te weinig aan school gedaan. Maar dat is altijd zo.
Alleen maandag college, de rest vrij. Of nouja, dat denk je, maar eigenlijk moet je heel veel werken aan je opdrachten.
Ik moet echt, echt mijn fiets naar de fietsenmaker brengen. En beginnen met het lezen van stadsgeografie, maar het is zo veel en dat werkt demotiverend.

Ik ben mijn batterijtjes van mijn te oude en goedkope mp3speler kwijt.

…

Even de zin door laten dringen zodat je een beetje de ernst van de situatie in kan zien. Dit betekent veel. Heel veel. Vreselijk veel. Irritatie, frustratie. Nu moet ik wel luisteren naar de blije studentes die alles weten over tentamen-regelementen, het schrijven van scripties en het lopen van stages. Ik moet nu luisteren naar alle luidruchtige belletjes over liefdesverdriet, verjaardagscadeautjes, tentamens en stages. (Doorlopende onderwerpen). Ik moet luisteren naar alle blije kinderen die nu herfstvakantie hebben en expres in de trein gaan zitten zodat ze mij kunnen irriteren (tuurlijk ). 
Bah, want als ze niet kwijt waren kon ik naar harde gitaren luisteren en een gezicht trekken waarop in mij ‘attitude’ laat zien en dat ze vooral niet moeten praten met mij.

He bah.

Blah, m’n hoofd zit te vol. Ik denk te veel en dan past planologie er niet meer bij. En dan krijgen we weer het bekende concentratieprobleem. Het is bah. Ik wou dat ik zo’n studente was die uren achter elkaar kan leren. Het werkt niet, ik lees 3 regels en zit vervolgens naar buiten te staren.

Hij is sweet, lief, mooi, ubercool, sexy, klein, snel en mine!